๑๙  ขณะ​ที่​อปอล‌โล​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​โครินธ์ เปา‌โล​เดิน‍ทาง​บก​ผ่าน​แคว้น​ฟรี‌เจีย ​มา​ยัง​เมือง​เอ‌เฟ‌ซัส ท่าน​พบ​สา‌วก​บาง‍คน​ที่​นั่น  จึง​ถาม​เขา​ทั้ง‍หลาย​ว่า “เมื่อ​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​เชื่อ​นั้น ท่าน​ได้​รับ​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​หรือ​เปล่า?” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เปล่า เรื่อง​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​นั้น​เรา​ยัง​ไม่​เคย​ได้​ยิน​เลย”  เปา‌โล​จึง​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ได้​รับ​บัพ‌ติศ‌มา​อะไร?” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “บัพ‌ติศ‌มา​ของ​ยอห์น”  เปา‌โล​จึง​กล่าว​ว่า “ยอห์น​ให้​รับ​บัพ‌ติศ‌มา​ที่​แสดง​การ​กลับ‍ใจ​ใหม่ และ​บอก​คน​ทั้ง‍ปวง​ให้​เชื่อ​ใน​พระ‍องค์​ผู้​จะ​เสด็จ​มา​ภาย‍หลัง​คือ​พระ‍เยซู”  เมื่อ​ได้​ยิน​อย่าง​นั้น พวก​เขา​จึง​รับ​บัพ‌ติศ‌มา​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍เยซู​องค์​พระ‍ผู้​เป็น‍เจ้า  เมื่อ​เปา‌โล​วาง​มือ​บน​ตัว​พวก​เขา​แล้ว พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​ก็​เสด็จ​ลง​มา​สถิต​กับ​พวก​เขา พวก​เขา​จึง​พูด​ภา‌ษา​แปลกๆ และ​เผย​พระ‍วจนะ  คน​เหล่า‍นั้น​มี​ประ‌มาณ​สิบ‍สอง​คน  เปา‌โล​เข้า​ไป​ใน​ธรรม‍ศาลา​และ​กล่าว​ด้วย​ใจ‍กล้า​เป็น​เวลา​สาม​เดือน ถก​ปัญ‌หา​และ​ชัก‍ชวน​เกี่ยว​กับ​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า  แต่​บาง‍คน​มี​ใจ​แข็ง‍กระ‌ด้าง​ไม่​ยอม​เชื่อ​และ​พูด​หยาบ‍ช้า​เรื่อง “ทาง​นั้น” ​ต่อ‍หน้า​ชุม‌นุม​ชน เปาโล​จึง​แยก​จาก​พวก​เขา​และ​พา​พวก​สา‌วก​ไป​ด้วย แล้ว​ท่าน​ไป​อภิ‌ปราย​ใน​ห้อง​ประ‌ชุม​ของ​ท่าน​ผู้‍หนึ่ง​ชื่อ​ที‌รัน‌นัส​ทุก‍วัน ๑๐ ท่าน​ทำ​เช่น​นั้น​ติด​ต่อ​กัน​สอง​ปี​จน​ชาว​แคว้น​เอ‌เชีย​ทั้ง​พวก​ยิว​และ​พวก​กรีก​ได้​ยิน​พระ‍วจนะ​ของ​องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า ๑๑ พระ‍เจ้า​ทรง​ทำ​อิทธิ‍ฤทธิ์​ใหญ่‍หลวง​ด้วย​มือ​ของ​เปา‌โล ๑๒ จน​เขา​นำ​ผ้า​เช็ด‍หน้า​กับ​ผ้า​กัน‍เปื้อน​ที่​ถูก‍ต้อง​ตัว​เปา‌โล​ไป​วาง​บน​ตัว​ของ​บรร‌ดา​คน​เจ็บ​ป่วย แล้ว​โรค​ก็​หาย​และ​ผี‍ร้าย​ก็​ออก​จาก​เขา ๑๓ แต่​พวก​ยิว​บาง‍คน​ที่​เที่ยว​เป็น​หมอ‍ผี พยา‌ยาม​ใช้​พระ‍นาม​ของ​พระ‍เยซู​องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​กับ​พวก​ที่​มี​ผี​เข้า​ว่า “ข้า​สั่ง​เจ้า​โดย​พระ‍เยซู​ผู้​ที่​เปา‌โล​ประ‌กาศ​นั้น” ๑๔ บุตร‍ชาย​เจ็ด​คน​ของ​เส-วา​ซึ่ง​เป็น​หัว‍หน้า​ปุโร‌หิต​คน​หนึ่ง​ของ​ชาว​ยิว​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น ๑๕ ผี‍ร้าย​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พระ‍เยซู​นั้น​ข้า​ก็​คุ้น‍เคย และ​เปา‌โล​นั้น​ข้า​ก็​รู้‍จัก แต่​พวก​เจ้า​เป็น​ใคร​กัน?” ๑๖ แล้ว​คน​ที่​มี​ผี‍สิง​นั้น​ก็​กระ‌โดด​ใส่​คน​เหล่า​นั้น​และ​ต่อ‍สู้​เอา​ชนะ​พวก​เขา​จน​เขา​ต้อง​หนี​ออก​จาก​บ้าน​นั้น​ใน​สภาพ​เปลือย​กาย​และ​บาด‍เจ็บ ๑๗ เมื่อ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​เอ‌เฟ‌ซัส​ทั้ง​พวก​ยิว​กับ​พวก​กรีก​รู้​เรื่อง​นี้ พวก​เขา​ต่าง​มี​ความ​เกรง‍กลัว และ​พระ‌นาม​ของ​พระ‌เยซู​องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ก็​ได้​รับ​การ​ยก‍ย่อง​สรร‌เสริญ ๑๘ มี​หลาย​คน​ที่​เชื่อ​แล้ว​มา​สาร‌ภาพ​และ​เปิด​เผย​พฤติ‌กรรม​ของ​พวก​เขา ๑๙ และ​หลาย​คน​ที่​ใช้​เวท‍มนตร์​คา‌ถา​เอา​ตำ‌รา​ของ​พวก​ตน​มา​เผา​ไฟ​เสีย​ต่อ‍หน้า​คน​ทั้ง‍ปวง ตำ‌รา​เหล่า‍นั้น​คิด​เป็น​เงิน​มี​ราคา​ถึง​ห้า‍หมื่น​เหรียญ​เงิน ๒๐ พระ‍วจนะ​ของ​พระ‍เจ้า​ก็​เกิด​ผล​เจริญ​และ​มี​อา‌นุภาพ​ยิ่ง ๒๑ เมื่อ​เหตุ‍การณ์​เหล่า‍นี้​สิ้น​สุด​แล้ว เปา‌โล​ตั้ง‍ใจ​ว่า หลัง‍จาก​ไป​ทั่ว​แคว้น​มาซิ‌โด‌เนีย​กับ​แคว้น​อา‌คา‌ยา​แล้ว จะ​เลย​ไป​ยัง​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม ท่าน​กล่าว​ว่า “หลัง​จาก​ข้าพ‌เจ้า​ไป​ที่‍นั่น​แล้ว ข้าพ‌เจ้า​จะ​ต้อง​ไป​เห็น​กรุง‍โรม​ด้วย” ๒๒ ท่าน​จึง​ใช้​ผู้​ช่วย​ของ​ท่าน​สอง​คน​คือ​ทิ‌โม‌ธี​กับ​เอ‌รัส‌ทัส​ไป​ยัง​แคว้น​มา‌ซิ‌โด‌เนีย ส่วน​ท่าน​เอง​ยัง​อยู่​ใน​แคว้น​เอ‌เชีย​ต่อ​ไป​อีก​ระยะ​หนึ่ง ๒๓ เวลา​นั้น​เกิด​การ​วุ่น‍วาย​อย่าง‍ยิ่ง​เพราะ​เหตุ “ทาง‍นั้น” ๒๔ เพราะว่า​มี​ช่าง​เงิน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เด‌เม‌ตริ‌อัส​เอา​เงิน​มา​ทำ​เป็น​รูป​จำ‍ลอง​วิ‍หาร​ของ​เจ้า‍แม่​อาร‌เท‌มิส ทำ​กำไร​ให้​พวก​ช่าง​เงิน​เหล่า​นั้น​อย่าง​มาก ๒๕ เด‌เม‌ตริ‌อัส​เรียก​ประ‌ชุม​ช่าง​เหล่า‍นั้น​พร้อม​กับ​คน​ทั้ง‍หลาย​ที่​ทำ​กิจ‍การ​คล้าย​กัน แล้ว​กล่าว​ว่า “นี่แน่ะ ท่าน​ทั้ง‍หลาย พวก​ท่าน​ทราบ​อยู่​แล้ว​ว่า​เรา​ได้​ทรัพย์‍สิน​เงิน‍ทอง​มา​เพราะ​กิจ‍การ​นี้ ๒๖ และ​พวก​ท่าน​ก็​ได้​เห็น​และ​ได้​ยิน​แล้ว​ว่า ไม่​ใช่​เฉพาะ​ใน​เมือง​เอ‌เฟ‌ซัส​เมือง​เดียว แต่​เกือบ​ทั่ว​แคว้น​เอ‌เชีย ที่​เปาโล​คน‍นี้​ได้​เกลี้ย‍กล่อม​และ​ชัก‍นำ​คน​จำ‍นวน​มาก​ให้​เลิก​ทาง​เก่า โดย​กล่าว​ว่า​รูป​พระ​ที่​มือ​มนุษย์​ทำ​นั้น​ไม่​ใช่​พระ‍เจ้า ๒๗ น่า‍กลัว​ว่า​ไม่‍ใช่​แต่​อา‌ชีพ​ของ​เรา​จะ​เสีย​ไป​อย่าง​เดียว แต่​วิ‍หาร​ของ​เจ้า‍แม่​อาร‌เท‌มิส​ซึ่ง​เป็น​ใหญ่​จะ​เป็น​ที่​หมิ่น‍ประ‌มาท​ด้วย และ​พระ‍นาง​เอง​ผู้​เป็น​ที่​นับ‍ถือ​ของ​บรร‌ดา​ชาว​แคว้น​เอ‌เชีย​กับ​คน​ทั่ว​โลก​จะ​ตก‍ต่ำ​สิ้น​ศักดิ์‍ศรี” ๒๘ เมื่อ​คน​ทั้ง‍หลาย​ได้​ยิน​อย่าง​นั้น ต่าง​ฉุน‍เฉียว​และ​ร้อง​ว่า “เจ้า‍แม่​อาร‌เท‌มิส​ของ​ชาว​เอ‌เฟ‌ซัส​เป็น​ผู้​ยิ่ง‍ใหญ่” ๒๙ แล้ว​เกิด​ความ​วุ่น‍วาย​ทั่ว​ทั้ง​เมือง พวก​เขา​จึง​พร้อม‍ใจ​กัน​วิ่ง​และ​ลาก​กาย‌อัส​กับ​อา‌ริส‌ทาร‌คัส​ชาว​มา‌ซิ‌โด‌เนีย​เพื่อน​ร่วมเดิน‍ทาง​ของ​เปา‌โล​เข้า​ไป​ใน​เวที​มหร‌สพ ๓๐ เปา‌โล​ต้อง‍การ​จะ​เข้า​ไป​ใน​กลุ่ม​คน​ด้วย แต่​พวก​สา‌วก​ไม่​ยอม​ให้​ท่าน​เข้า​ไป ๓๑ แม้​แต่​บาง‍คน​ใน​พวก​หัว‍หน้า​ศาส‌นา​ประ‌จำ​แคว้น​เอ‌เชีย​ซึ่ง​เป็น​เพื่อน​ของ​เปา‌โล ก็​ใช้​คน​ไป​วิง‍วอน​เปา‌โล​ไม่​ให้​เข้า​ไป​ใน​เวที​มหร‌สพ ๓๒ เวลา​นั้น​บาง‍คน​ตะโกน​ว่า​อย่าง​นี้ บาง‍คน​ตะโกน​ว่า​อย่าง​นั้น เพราะ‍ว่า​ที่​ประ‌ชุม​วุ่น‍วาย​มาก และ​คน​ส่วน​ใหญ่​ไม่​รู้​ว่า​มา​ประ‌ชุม​กัน​เรื่อง​อะไร ๓๓ บาง‍คน​ใน​ฝูง‍ชน​ก็​ให้​คำ​แนะ‍นำ​แก่​อเล็ก‌ซาน‌เดอร์​คน​ที่​ถูก​พวก​ยิว​ผลัก​ให้​ออก​มา​ข้าง‍หน้า อเล็ก‌ซาน‌เดอร์​จึง​โบก​มือ​และ​พยา‌ยาม​จะ​แก้‍ต่าง​ต่อ​หน้า​ประ‌ชา‌ชน ๓๔ แต่​เมื่อ​คน​ทั้ง‍หลาย​รู้​ว่า​เขา​เป็น​คน‍ยิว พวก​เขา​ยิ่ง​ส่ง‍เสียง​ร้อง​พร้อม​กัน​อยู่​ประ‌มาณ​สอง​ชั่ว‍โมง​ว่า “เจ้า‍แม่‍อาร‌เท‌มิส​ของ​ชาว​เอ‌เฟ‌ซัส​เป็น​ผู้​ยิ่ง‍ใหญ่” ๓๕ เมื่อ​เลขา‌นุการ​สภา​เมือง​ทำ​ให้​ฝูง‍ชน​เงียบ​ลง​แล้ว​จึง​กล่าว​ว่า “นี่แน่ะ ท่าน​ชาว​เอ‌เฟ‌ซัส มี​ใคร​บ้าง​ที่​ไม่​ทราบ​ว่า​ชาว‍เมือง​เอ‌เฟ‌ซัส​นี้​เป็น​ผู้​ดู‍แล​วิหาร​ของ​เจ้า‍แม่​อาร‌เท‌มิส​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่ และ​เป็น​ผู้​ดู‍แล​รูป​ที่​ตก​ลง​มา​จาก​ฟ้า? ๓๖ ใน​เมื่อ​ไม่​มี​ใคร​ปฏิ‌เสธ​สิ่ง​เหล่า‍นี้​ได้ ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ควร​อยู่​ใน​ความ​สงบ อย่า​ทำ​อะไร​วู่‍วาม​ไป ๓๗ ท่าน​ทั้ง‍หลาย​พา​คน​เหล่า​นี้​มา ซึ่ง​ไม่​ได้​เป็น​พวก​ปล้น​พระ‍วิหาร​หรือ​พูด​หมิ่น‍ประ‌มาท​พระ​ของ​เรา​แต่​อย่าง​ใด ๓๘ เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​เด‌เม‌ตริ‌อัส​กับ​พวก​ช่าง​ที่​มี​อา‌ชีพ​อย่าง​เดียว​กัน​มี​เรื่อง​กับ​ใคร วัน​กำ‍หนด​ว่า‍ความ​ก็​มี ผู้​พิพาก‌ษา​ก็​มี ให้​พวก​เขา​ไป​ฟ้อง​กัน​เอง​เถิด ๓๙ ถ้า​พวก​ท่าน​มี​ข้อ‍หา​อย่าง​อื่น​อีก ก็​ให้​ตกลง​กัน​ใน​ที่​ประ‌ชุม​สา‌มัญ ๔๐ เพราะ​เรา​ตก​อยู่​ใน​อัน‌ตราย​ที่​จะ​ถูก​ฟ้อง​ว่า​เป็น​ผู้​ก่อ​การ​จลา‌จล​ใน​วัน‍นี้ เนื่อง​จาก​เรา​ไม่​มี​ข้อ‍อ้าง​อะไร​ที่​จะ​เป็น​เหตุผล​เพียง​พอ​สำ‍หรับ​ความ​วุ่น‍วาย​ครั้ง​นี้” ๔๑ เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว ท่าน​จึง​ให้​เลิก​ชุมนุม
Prev
Play
Next
Volume
Speed
0.7511.251.52